Strona główna / Edukacja / Informacje dla kandydatów

 

Warunki przyjęcia:

  • Dyplom ukończenia studiów
  • Testowy egzamin kwalifikacyjny z chemii, fizyki lub biochemii - w zależności od ukończonych studiów.
    Tematy egzaminacyjne z tych dziedzin umieszczone są na dole strony.
  • Testowy egzamin kwalifikacyjny z języka angielskiego lub przedstawienie certyfikatu znajomości tego języka.

 

 

Egzamin wstępny do Studium Doktoranckiego odbędzie się w dniach


termin zostanie ogłoszony

 

 

Przed egzaminem, do 16 sierpnia  2017 należy złożyć w Sekretariacie Naukowym Centrum (I piętro, pokój 106) następujące dokumenty:

  • podanie o przyjęcie na Studia Doktoranckie ze wskazaniem promotora i tematu spośród sześciu wymienionych poniżej. Kandydat może wskazać również temat „rezerwowy”
  • życiorys naukowy (CV)
  • odpis dyplomu ( ew. zaświadczenie o ukończeniu studiów wyższych)
  • suplement przedstawiający listę przedmiotów z ich ocenami, uzyskanymi w czasie studiów magisterskich
  • opinię opiekuna pracy dyplomowej

W oparciu o wyniki egzaminu komisja kwalifikująca ustala grupę wstępną kandydatów, którzy zostają pełnoprawnymi uczestnikami Studium po pozytywnym wyniku badań lekarskich.

 

Zobacz również:          Komisja rekrutacyjna i organizacja rekrutacji 

Regulamin Studiów

 

 Szczegółowych informacji udzielają:

 

Pytania egzaminacyjne:

Kliknij na link aby wczytać odpowiedni plik pdf:

 

Promotorzy i tematy planowanych rozpraw doktorskich na rok 2017


Prof. dr hab. Andrzej Gałęski

1.    Polipropyleny rozgałęzione - struktura molekularna a właściwości.
Obecność długołańcuchowych rozgałęzień bocznych w polimerze powoduje zwiększenie liczby splątań makrocząsteczek w związku z obecnością chemicznie stałych węzłów (punktów rozgałęzień). Ma to wpływ na wszystkie właściwości polimeru, w tym na właściwości reologiczne (ścinanie, rozciąganie), krystalizację, właściwości mechaniczne oraz właściwości przetwórcze. Polipropylen izotaktyczny (iPP) wykazuje niższą gęstość, wyższą temperaturę topnienia, wyższą sztywność (moduł sprężystości), wyższe naprężenie na granicy plastyczności oraz niższą cenę niż polietylen (PE), we wszystkich jego odmianach. Handlowy iPP, produkowany głównie na drodze polimeryzacji propylenu wobec katalizatorów Zieglera- Natty, składa się z wysoce liniowych makrocząsteczek. W konsekwencji, iPP w stanie stopionym wykazuje niską wytrzymałość i brak zjawiska samowzmacniania podczas rozciągania oraz raczej słabe właściwości przetwórcze w procesach, w których dominuje przepływ rozciągający. Stąd obszar zastosowań iPP jest znacznie ograniczony w porównaniu do zastosowań ogromnej gamy gatunków PE różniących się przede wszystkim rozgałęzieniami łańcuchów. Przetwarzanie iPP poprzez spienianie, termoformowanie, powlekanie przez wytłaczanie, rozdmuch itd. jest trudne lub w ogóle niemożliwe. W przeszłości podejmowano próby rozwijania produkcji długołańcuchowo rozgałęzionych polipropylenów (LCB-PP), jednak brak dostatecznej wiedzy dotyczącej związków między strukturą molekularną i właściwościami fizykochemicznymi LCB-PP spowodował małe zainteresowanie tego typu materiałami polimerowymi. Najbardziej skuteczną metodą poprawy właściwości i przetwarzalności iPP jest wprowadzenie długołańcuchowych rozgałęzień (LCB) do liniowej makrocząsteczki. Obecnie stosowanymi metodami do otrzymywania LCB-PP są: szczepienie LCB poprzez naświetlanie (wiązka elektronów, promieniowanie UV lub gamma) oraz mieszanie reaktywne iPP z koagentami wobec nadtlenków. Celem naukowym projektu jest zbadanie oraz wytłumaczenie zależności pomiędzy wygenerowanymi strukturami molekularnymi a właściwościami LCB-PP oraz wyartykułowanie obszarów, gdzie te nowe materiały polimerowe mogłyby znaleźć zastosowanie. Większość dostępnej literatury naukowej dotyczy metod otrzymywania LCB-PP, określenia ich struktury molekularnej, jak również zbadania wpływu LCB na właściwości reologiczne iPP w ścinaniu oraz przepływie rozciągającym. Tylko nieliczne prace eksperymentalne dotyczą krystalizacji oraz odpowiedzi mechanicznej LCB-PP. Jednakże LCB wpływają nie tylko na reologię, ale również na właściwości termiczne, mechaniczne i przetwarzanie iPP. Zatem wydaje się niezbędne przeprowadzenie systematycznych badań również w tym zakresie. Uważamy, że LCB-PP otrzymane w ramach projektu, różniące się liczbą, długością oraz rozmieszczeniem LCB wzdłuż makrocząsteczek, w istotny sposób będą różnić się odpowiedzą reologiczną (w ścinaniu i rozciąganiu), termiczną oraz mechaniczną, co w konsekwencji pozwoli nam na wyjaśnienie oraz opisanie związków między obecnością LCB w strukturze molekularnej iPP a jego właściwościami.

 

Prof. dr hab. inż. Piotr Kaszyński


1)    Jonowe ciekłe kryształy - pochodne klatek boranowych
Celem tego projektu jest otrzymanie anizotropowych materiałów jonowych opartych o nieorganiczne klatki boranowe i zbadanie ich w kontekście elektrolitów do baterii jonowych. Projekt ten jest częścią dużego programu badawczego utworzonego w Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN (CBMiM-PAN) i zorientowanego na badanie unikalnych, samoorganizujących się materiałów molekularnych przeznaczonych do wykorzystania w gromadzeniu oraz przetwarzaniu energii. Nasza hipoteza zakłada, że częściowo zorientowane ciecze jonowe pochodne klatek boranowych będą ułatwiać anizotropowy transport jonów Li+ i Na+.

Literatura:
a)    Ringstrand , B.; Jankowiak, A.; Johnson, L. E.; Pociecha , D.; Kaszynski, P.; Górecka, E. “Anion-Driven Mesogenicity: A Comparative Study of Ionic Liquid Crystals Based on the [closo-1-CB9H10]- and [closo-1-CB11H12]- Clusters” J. Mater. Chem. 2012, 22, 4874-4880.
b)    Ringstrand, B. and Kaszynski, P. “Functionalization of the [closo-1-CB9H10]- Anion for the Construction of New Classes of Liquid Crystals”, Acc. Chem. Res. 2013, 46, 214-225.


2)    Samoorganizujące się paramagnetyczne materiały molekularne
Przedmiotem tego projektu jest otrzymanie nowych paramagnetycznych związków ciekłokrystalicznych opartych o układ benzo[e][1,2,4]triazynylu, π-zdelokalizowanego stabilnego rodnika. Właściwości makroskopowe, takie jak rodzaj fazy ciekłokrystalicznej, oddziaływania magnetyczne i fotoprzewodnictwo będą kontrolowane poprzez racjonalny wybór podstawników.

Literatura:
a)    Jasinski, M.; Pociecha, D.; Monobe, H.; Szczytko, J.; Kaszynski, P. “A Tetragonal Phase of 6-Oxoverdazyl Bent-Core Derivatives with Photo-Induced Ambipolar Charge Transport and Electrooptical Effects", J. Am. Chem. Soc. 2014, 136, 14658-14661
b)    Ciastek, S.; Jasinski, M.; Kaszynski, P. "3-Substituted 6-oxoverdazyl bent-core nematic radicals: synthesis and characterization", RSC Adv. 2015, 5, 33328.
c)    Jasiński, M.; Szczytko, J.; Pociecha, D.; Monobe, H.; Kaszyński, P. “Substituent-dependent magnetic behavior of discotic benzo[e][1,2,4]triazinyls”, J. Am. Chem. Soc. 2016, 138, 9421−9424.


3)    Wysokospinowe pi-zdelokalizowane di- i poli-rodniki heterocykliczne

Projekt ten dotyczy opracowania metody syntezy sprzężonych di- i polirodników heterocyklicznych opartych o układ 1,4-dihydro[1,2,4]triazyn-4-ylowy oraz zbadania właściwości elektrochemicznych, spektroskopowych i magnetycznych  tych nowych materiałów.  Celem tego projektu jest otrzymanie wysokospinowych układów molekularnych.

Literatura:
a)    Constantinides, C. P.; Obijalska, E.; Kaszyński P. “Access to 1,4-dihydrobenzo[e][1,2,4]triazin-4-yl derivatives”, Org. Lett. 2016, 18, 916–919.
b)    Kaszyński, P.; Constantinides, C. P.; Young, V. G. Jr. “The Planar Blatter Radical: structural chemistry of 1,4-dihydrobenzo[e][1,2,4]triazin-4-yls”, Angew. Chem. Int. Ed. 2016, 55, 11149-11152.

4)        Polarne materiały ciekłokrystaliczne - pochodne o-karboranu.

Podstawowym celem naukowym tego projektu jest szczegółowe przebadanie nowych, unikalnych samoorganizujących się materiałów o potencjalnych zastosowaniach w wyświetlaczach ciekłokrystalicznych i opartych o o-karboran, nieorganiczną klatkę boranową. Projekt ma charakter interdyscyplinarny, obejmujący prace eksperymentalne wsparte obliczeniami kwantowo-mechanicznymi i ma na celu zbadanie zależności pomiędzy strukturą molekularną a właściwościami fizyko-chemicznymi tytułowych związków wykorzystując szeroko pojęte narzędzia syntetyczne oraz metody analityczne, w tym testowanie wybranych materiałów w urządzeniach elektrooptycznych.

Literatura:
a)    Jankowiak, A.; Kaszynski, P. “Practical synthesis of 1,12-difunctionalized o-carborane for investigation of polar liquid crystals", Inorg. Chem. 2014, 53, 8762-8769.
b)    Pecyna, J.; Jankowiak, A.; Pociecha, D.; Kaszyński, P. “o-Carborane derivatives for probing molecular polarity effects on liquid crystal phase stability and dielectric behavior” J. Mater. Chem. C, 2015, 3, 11412-11422.

 

Dr hab. Arkadiusz Chworoś


1.    Nanoczastki funkcjonalizowane za pomocą RNA jako potencjalne terapeutyki

Coraz większym zainteresowaniem cieszy się niedawno wypracowane podejście nazywane „projektowaniem racjonalnym” (ang. rational design) inżynierowanych nanostruktur biomateriałów. Materiały oparte na kwasach nukleinowych, w szczególności RNA, są ciekawym obiektem ze względu na programowalną, możliwą do przewidzenia strukturę, biokompatybilność oraz specyficzności rozpoznawania cząstek biologicznych – komplementarnych fragmentów, czy enzymów. Głównym celem projektu jest zaprojektowanie, scharakteryzowanie i zastosowanie nanocząstek opartych o RNA z wbudowanym fragmentem regulującym ekspresję genu w badaniach w modelu komórkowym, a następnie wykorzystanie ich do funkcjonalizowania nośników cząstek regulatorowych takich jak nanocząstki złota (ang. AuNP). Metodyka proponowana w tym projekcie to multidyscyplinarne podejście wykorzystujące projektowanie w przestrzeni wirtualnej, enzymatyczną syntezę biomateriałów, badania komórkowe oraz badania spektroskopowe nanocząstek metali szlachetnych.

2.    Odziaływanie RNA-białko w ujęciu modelowania komputerowego i w badaniach eksperymentalnych

Oddziaływania pomiędzy kwasami nukleinowymi a białkami są jednym z podstawowych procesów, które zachodzą we wszystkich komórkach. Właściwe zrozumienie tych procesów zależy od naszej wiedzy dotyczącej tworzenia się kompleksów pomiędzy tymi składowymi. Proponowana tematyka dotyczy badania oddziaływań RNA-białko, w oparciu o podejścia: teoretyczne oraz doświadczalne. Plan badań zakłada wykorzystanie struktury kompleksu RNA-białko na przykładzie enzymu przyłączającego sekwencję CCA do tRNA zwane tRNA transferazą nukleotydową (ang. TRNT). Metodyka zakłada badanie teoretyczne struktury kompleksów i równolegle prowadzenie analizy tychże układów metodami doświadczalnymi. Praktycznie synteza białka będzie prowadzona znanymi metodami pozyskiwania ekspresyjnie białek rekombinantowych, synteza fragmentów tRNA będzie prowadzona metodami transkrypcji in-vitro. Tworzenie kompleksu RNA-białko będzie badane technikami żelowymi (ang. EMSA), przy pomocy termoforezy w skali micro (MST) jak i systemem do badania siły wiązania Blitz. Jest to projekt multi-dyscyplinarny, w czasie którego można się bardzo wiele nauczyć (biologia strukturalna, biochemia kwasów nukleinowych i białek, zaawansowane techniki pomiarowe).